اختلال کمبود توجه و بیش فعالی، اختلالی عصبیرشدی است که باعث بیش فعالی و رفتارهای تکانشی میشود. افراد مبتلا به این اختلال، ازجمله کودکان، معمولاً در تمرکز روی کاری خاص مشکل دارند. در این مطلب به بررسی علائم بیش فعالی در کودکان 3 ساله میپردازیم.
اگر میخواهید علادم در سنین مختلف را بدانید می توانید مطلب علائم بیش فعالی در کودکان را مطالعه نمایید.
تشخیص بیش فعالی در کودک 3 ساله
براساس مطالعهای در سال 2019، برخی رفتارها در دوران کودکی ممکن است با بیش فعالی مرتبط باشند، اما تحقیقات بیشتری برای اثبات این ارتباط لازم هستند. طبق اطلاعات مؤسسه ملی بهداشت (NIH)، سه علامت اصلی بیش فعالی در کودکان بالای 3 سال عبارتاند از:
- بیتوجهی
- بیش فعالی
- تکانشگری
این رفتارها در کودکان بدون بیش فعالی نیز مشاهده میشوند. با این حال، تشخیص بیش فعالی تنها زمانی داده میشود که کودک چندین علامت را به مدت حداقل 6 ماه داشته باشد و این علائم بهطور قابل توجهی بر عملکرد او تأثیر بگذارند. بهعنوان مثال، این علائم ممکن است مانع از شرکت کودک در فعالیتهای متناسب با سن او شوند.
تشخیص بیش فعالی در کودکان به خصوص در سنین پایین به ویژه در انتخاب درمان دارویی نیازمند دقت زیادی است،. بهترین راه برای تشخیص بیش فعالی در این سن، مراجعه به یک متخصص سلامت روان یا متخصص اطفال است که تجربه کافی در این زمینه دارد.
نحوه رفتار یک کودک 3 ساله مبتلا به بیش فعالی
یک کودک 3 ساله مبتلا به بیش فعالی ممکن است علائم دیگری را نشان دهد که به توجه بیشتر نیاز دارد. این علائم میتوانند شامل موارد زیر باشند:
- بروز ناامیدی، عصبانیت، و طغیانهای عاطفی بیشتر نسبت به همسالان
- انجام رفتارهایی که خود یا دیگران را به خطر میاندازد به دلیل عدم ترس
- مشکل در آرام شدن و کنترل احساسات
- بروز رفتارهای پرخاشگرانه، چه به خود و چه به دیگران
- نیاز کم به خواب و ناتوانی در داشتن استراحت کافی
نتیجه تحقیقات بر روی علائم کودکان بیش فعال 3 ساله
دکتر مارک ماهون، مدیر بخش روانشناسی اعصاب در مؤسسه کندی کریگر در بالتیمور، والدین را ترغیب میکند که به رفتارهای فرزند خردسال خود توجه کنند. او میگوید: «تحقیقات نشان میدهند که کودکان مبتلا به بیش فعالی دارای رشد غیرطبیعی مغزی هستند، به این معنی که بیش فعالی پایهای بیولوژیکی دارد و اغلب به یک مشکل طولانیمدت تبدیل میشود.» او تأکید میکند که تشخیص زودهنگام بیش فعالی بسیار مهم است؛ زیرا این اختلال میتواند تأثیر عمیقی بر یادگیری و رشد تحصیلی کودکان داشته باشد. کودکانی که علائم بیش فعالی آنها در دوران کودکی آغاز میشود، بیشتر در معرض خطر شکست تحصیلی و تکرار پایه قرار دارند.
دکتر ماهون و همکارانش جزو اولین کسانی بودند که با استفاده از تصویربرداری عصبی به مطالعه مغز کودکان پیشدبستانی با علائم بیش فعالی پرداختند. یافتههای آنها نشان میدهند که کودکان مبتلا به بیش فعالی در مقایسه با همسالان خود دارای هسته دمی کوچکتری هستند؛ این بخش از مغز با کنترل شناختی و حرکتی در ارتباط است. با شناسایی این نشانگرهای بیولوژیکی، هدف آنها این است که مداخلات زودتر آغاز شود تا نتایج آموزشی بهتری حاصل شود.
برای کودکان پیشدبستانی (سنین 3 تا 4 سال)، دکتر ماهون توصیه میکند که والدین به علائم زیر توجه کنند:
- اجتناب از فعالیتهایی که نیاز به تمرکز بیش از یک یا دو دقیقه دارند
- از دست دادن علاقه به فعالیتها پس از مدت کوتاهی و انجام فعالیتی دیگر
- صحبت کردن و ایجاد سروصدای بیشتر نسبت به همسالان خود
- بالا رفتن از اشیاء حتی زمانی که از او خواسته میشود این کار را نکند
- ناتوانی در پریدن روی یک پا تا سن 4 سالگی
- بیقراری دائمی، تکان دادن پاها یا چرخیدن در صندلی و اصرار به بلند شدن پس از نشستن کوتاهمدت
- ورود به موقعیتهای خطرناک به دلیل بیباکی
- گرمی سریع با غریبهها
- لجبازی و پرخاشگری مکرر با همبازیها و احتمال اخراج از مهدکودک به دلیل رفتار پرخاشگرانه
- آسیبهای مکرر ناشی از حرکت سریع یا دویدن بیشازحد
دکتر ماهون توصیه میکند: «اگر والدین این علائم را مشاهده میکنند و نگران رشد فرزند خود هستند، باید با پزشک اطفال یا یک متخصص رشد مشورت کنند.» درمانهای ایمن و مؤثری وجود دارند که میتوانند به مدیریت علائم، بهبود مهارتهای مقابلهای و تغییر رفتارهای منفی برای افزایش موفقیت تحصیلی و اجتماعی کمک کنند.
جمعبندی
علائم بیش فعالی در کودکان سه ساله ممکن است به عنوان بخشی از فرآیند طبیعی رشد ظاهر شود، اما در صورتی که این علائم بیشازحد معمول یا ناهنجار باشند، میتوانند نشانهای از اختلال نقص توجه و بیش فعالی باشند. بیقراری، ناتوانی در تمرکز، تکانشگری و رفتارهای پرخاشگرانه ازجمله علائمی هستند که ممکن است در این کودکان دیده شوند. اگر این رفتارها به مرور زمان شدت یابند و بر زندگی روزمره کودک تأثیر منفی بگذارند، ضروری است که والدین با متخصصان بهداشتی مشورت کنند. تشخیص زودهنگام و مداخلات مناسب میتواند به مدیریت این علائم و بهبود کیفیت زندگی کودک کمک کند. اگر کودک 3 ساله شما علائم بیش فعالی را از خود بروز میدهد، می توانیدبرای دریافت نوبت و یا مشاوره با کارشناسان ما تماس بگیرید.
منابع
مطالب مشابه
پس از درمان تومور مغزی، کودک ممکن است در انجام کارهای روزانه مانند دوش گرفتن، لباس پوشیدن و غذا خوردن مشکل داشته باشد. کاردرمانیبه بازیابی این مهارتها و استقلال کمک می کند.
دیستروفی عضلانی (MD) اختلالی ژنتیکی است که بر توانایی عضلات برای ترمیم خود تأثیر میگذارد. بسته به نوع دیستروفی عضلانی، تأثیر این بیماری بر زندگی روزمره میتواند متفاوت باشد. خبر خوب این است که فیزیوتراپی و کاردرمانی گزینههای عالی برای بهبود قدرت و کاهش علائم کودک هستند.
بیش حسی دهانی بر تمایل کودک به پذیرش غذاهای مختلف تأثیر میگذارد. کودکانی که این حساسیت را تجربه میکنند ممکن است بافتهای خاصی مانند غذاهای تُرد، لهشده یا لزج را رد کنند که درنهایت بر دریافت تغذیهای آنها تأثیر میگذارد.
توانبخشی شناختی کودکان، رویکردی درمانی است که به بهبود توانایی کودک در تفکر و پردازش اطلاعات پس از آسیب به مغز یا بیماری که بر عملکرد مغز تأثیر گذاشته است، کمک میکند. هدف آن آموزش مجدد عملکردهای شناختیای است که دچار اختلال شدهاند و کمک به کودکان برای بازگشت به فعالیتهای روزانه خود میباشد.
اسکیزوفرنی در دوران کودکی، اختلالی نادر اما عصبی-رشدی است که میتواند تأثیر مخربی بر توانایی کودک در عملکرد روزانه، تحصیلی و اجتماعی داشته باشد. در این راستا، کاردرمانی نقش محوری ایفا میکند و هدف آن فراتر از مدیریت علائم، بهبود استقلال و کیفیت زندگی کودک است.
افسردگی در کودکان ممکن است با آنچه در بزرگسالان دیده میشود، متفاوت به نظر برسد. و ممکن است برای هر کودک به شکلی متفاوت باشد. کاردرمانگران میتوانند به افزایش عزت نفس، توسعه مهارتهای مقابلهای، و پرورش انعطافپذیری کودکان کمک کنند. آنها همچنین میتوانند محیطی امن و حمایتی برای کودکان فراهم کرده تا احساسات خود را بیان کنند و سختیها را پشت سر بگذارند.
گفتاردرمانی در سندرم ترنز نقشی حیاتی و محوری در حمایت از رشد جامع این کودکان دارد؛ چرا کهنه تنها به بهبود وضوح گفتار و ساختار زبانی میپردازد بلکه باعث تقویت مهارتهای حیاتی اجتماعی-ارتباطی و افزایش اعتمادبهنفس کودکان می شود.
مداخلات زودهنگام در یکپارچگی درکی-حرکتی، بهویژه برای کودکان پیشدبستانی که با تأخیرهای رشدی روبرو هستند، بهبودهای قابل توجهی را به همراه دارند. یکی از اهداف اصلی کاردرمانی درکی حرکتی، بهبود هماهنگی، دستخط و هماهنگی چشم و دست است، که مهارتهای حیاتی برای موفقیت تحصیلی و کارهای روزمره هستند.
کاردرمانی حافظه با هدف کمک به کودکانی که بهدلیل آسیبهای مغزی یا چالشهای رشدی، در ذخیره، نگهداری و بازیابی اطلاعات با مشکل مواجه هستند، استفاده میشود.
چهره کوری، که بهعنوان پروزوپاگنوزیا نیز شناخته میشود، اختلالی است که در آن کودک در تشخیص چهرهها، ازجمله چهره خود، مشکل دارد. این اختلال عصبی میتواند مادرزادی بوده و از بدو تولد وجود داشته باشد یا اکتسابی باشد و بعداً بهدلیل آسیب مغزی یا برخی اختلالات عصبی ایجاد شود.