علائم اوتیسم چگونه می توانند در طول زمان تغییر کنند؟
به طور معمول، اوتیسم دائمی است، اگرچه مواردی وجود دارد که افراد با بزرگتر شدن از آن خلاص می شوند یا برطرف می شود. با توجه به آنچه گفته شد، علائم اوتیسم می توانند با افزایش سن تغییر کنند و تغییرنیز می کند.
چگونگی تغییر علائم به تجربه خاص هر فرد از اوتیسم و مداخله بالینی بستگی دارد. مداخله درمانی اولیه می تواند به افراد مبتلا به اوتیسم کمک کند تا یاد بگیرند که چگونه علائم خود را بهبود بخشند و مهارت های عملکردی بیشتری را توسعه دهند.
آیا اتیسم کودکان با بزرگتر شدن خوب می شود؟
بسیاری از والدین به وضوح امیدوارند که علائم کودکشان با بزرگتر شدن از بین برود. تشخیص اوتیسم می تواند برای والدین ویرانگر باشد و ممکن است آنها را به این فکر ببرد که آیا فرزند مبتلا به اوتیسم آنها می تواند "عادی" بزرگ شود و زندگی عادی و رضایت بخشی داشته باشد.
طبق گفته کلینیک کلیولند، اوتیسم یک بیماری مادام العمر است. خوب شدن اتیسم با افزایش سن نتیجه ای نیست که معمولاً گزارش شود، اما مواردی وجود دارد که علائم از بین می روند.
اینکه یک کودک اوتیستیک می تواند «طبیعی» شود به عوامل مختلفی از جمله شدت علائم، عوامل احتمالی کمک کننده، بیماری های همزمان، مداخله زودهنگام و درمان جامع و شرایط خاص کودک بستگی دارد.
آیا اوتیسم درمان میشود؟
آیا اوتیسم از بین می رود؟ آیا می توان آن را درمان کرد؟
هنوز هیچ نشانه ای مبنی بر درمان اوتیسم وجود ندارد. همچنین اتیسم اختلالی نیست که به طور معمول خود به خود ناپدید شود. از آنجایی که اوتیسم به عنوان یک اختلال دائمی در نظر گرفته می شود، درمان جامع، آینده بهتری را فراهم می کند.
تشخیص زودهنگام و مداخله درمانی جامع منجر به بهترین حالت بهبودی برای کودکان اوتیسم می شود.
گاهیاوقات، داستانهایی درخصوص درمان اوتیسم با کمک تغییر رژیم غذایی، رفتاردرمانی و ... میشنوید. باید به این نکته توجه داشته باشید که بهبود علائم اوتیسم امکانپذیر است، اما درمان قطعی آن ممکن نیست.
به عبارت دیگر، علائم اوتیسم در ابتدای زندگی بروز پیدا میکنند و در طول زندگی ادامه مییابند. در برخی موارد بزرگسالان قادر به کنترل و مخفی کردن علائم خود در موقعیتهای خاص هستند. اما درمان اوتیسم با افزایش سن امکانپذیر نیست. اگر علائم اوتیسم در سنین بالا از بین بروند به این معنا است که در ابتدا این بیماری بهدرستی تشخیص داده نشده است. روش های درمان اتیسم متفاوت هستند و برای درمان باید گزینه های مختلف را امتحان کنید.
ممکن است تشخیص اشتباه داده شود
در برخی موارد، پزشک اوتیسم اشتباه تشخیص میدهد و بهدلیل رفتارها و علائمی که با معیارهای اوتیسم مطابقت دارند، این بیماری را به کودک نسبت میدهد. اما به سایر مشکلات زیربنایی و اصلی توجه نمیکند. همانطور که میدانید بسیاری از علائم اوتیسم با علائم سایر بیماریهای مرتبط مشترک هستند. بهعلاوه برخی از علائم اوتیسم ناشی از مشکلاتی فیزیکی هستند که میتوان آنها را برطرف کرد. در ادامه به بررسی این مشکلات فیزیکی میپردازیم:
- تأخیر یا اختلال در گفتار، یکی از علائم اوتیسم است و میتواند ناشی از مشکلات بسیاری از آپراکسی گفتار (اختلال عصبی) گرفته تا کم شنوایی باشد.
- چالشهای حسی میتوانند منجر به رفتارهایی مشابه اوتیسم شوند.
- برخی از رفتارهای مشابه اوتیسم میتوانند ناشی از آلرژی، سموم یا عدم تحمل غذایی باشند. بهعنوان مثال، اگر کودک نسبت به کازئین یا گلوتن حساسیت داشته باشد، حذف آن ماده از رژیم غذایی باعث بهبود رفتارهای او میشود.
- گاهیاوقات نسبت دادن اختلال اوتیسم به کودک اشتباه بوده و تشخیص درست اختلال وسواس فکری-اجباری، اضطراب اجتماعی یا اختلال یادگیری غیرکلامی است.
بهبود علائم اوتیسم با کمک روشهای درمانی
مداخلات اولیه به کودکان مبتلا به اوتیسم کمک میکنند مهارتهای زندگی و اجتماعی را کسب کنند. برخی از کودکان با کمک این مداخلات پیشرفت قابلملاحظهای نشان میدهند.
متخصصان معمولاً داستانهایی درخصوص کودکانی تعریف میکنند که اوتیسم شدید داشتهاند، اما بهمرور زمان بهبود یافتهاند و مهارتهای قابلتوجهی را فراگرفتهاند. واقعیت این است که اگر علائم اوتیسم با گذشت زمان در کودکی بهبود پیدا کنند، به معنی بهبودی اوتیسم نیست. بلکه احتمالاً کودک مبتلا به بیماری مشابهی با اوتیسم بوده و آن بیماری درمان شده یا روشهایی را برای پنهان کردن علائم خود آموخته است.
درمان کودک باید در اسرع وقت، بهطور ایدهآل در 3سالگی کودک شروع شود؛ زیرا هر چه سن بیمار کمتر باشد، مغز انعطافپذیری بیشتری دارد. یعنی مغز بهراحتی میتواند ارتباطات جدید ایجاد کند و ظرفیت بیشتری برای رشد دارد.
در ادامه به توضیح روشهای درمانی مختلف برای بهبود علائم اوتیسم میپردازیم:
- گفتار و زباندرمانی: گفتاردرمانی برای بسیاری از افراد مبتلا به اوتیسم مفید است. این روش درمانی به پشتیبانی از بیمار در موقعیتهای اجتماعی، تفسیر زبان بدن یا درک اصطلاحات کمک میکند.
- کاردرمانی: هدف کاردرمانی تقویت مهارتهای ضروری زندگی، مانند توانایی لباس پوشیدن، غذا خوردن و حمام کردن بهطور مستقل است. از طرف دیگر، کاردرمانی بر بهبود تواناییهای حرکتی ظریف مانند نوشتن، رنگآمیزی و استفاده از قیچی نیز تمرکز میکند.
- درمان یکپارچگی حسی: این نوع درمان با هدف کمک به افراد مبتلا به اوتیسم برای مدیریت هرگونه حساسیت حسیای که ممکن است تجربه کنند، انجام میشود. بهعنوان مثال، صداهای بلند یا صدای مکانهای شلوغ احتمالاً برای فرد مبتلا به اوتیسم خستهکننده است. درمان یکپارچگی حسی به افراد کمک میکند تا برای تجربیات حسی دشوار راهحلهایی پیدا کنند.
- بازیدرمانی: بازیدرمانی میتواند به کودکان کمک کند مهارتهای اجتماعی و برقراری ارتباط را ازطریق بازی بیاموزند. همچنین میتواند به افراد مبتلا به اوتیسم کمک کند تا با دیگران ارتباط برقرار کنند.
- تحلیل رفتار کاربردی (ABA): تحلیل رفتار کاربردی، رویکردی درمانی است که هدف آن تغییر رفتار افراد مبتلا به اوتیسم است تا بیشتر شبیه همسالان خود شوند. این روش درمانی بر آموزش رفتارهای خاص ازطریق مجموعهای از پاداشها و نتایج تمرکز دارد.
مطالعه بیشتر: اختلال حسی در کودک اتیسم چیست و چگونه درمان میشود؟
جمع بندی
اوتیسم یک اختلال پیچیده است و نیازمند مداخلات تخصصی و درمانهای هدفمند است. در حالی که برخی از کودکان ممکن است در طول زمان پیشرفتهایی داشته باشند، بدون حمایتهای درمانی مناسب، بسیاری از چالشها همچنان ادامه خواهند داشت. گروه توانبخشی راه کمال با تیمی از متخصصان مجرب، میتواند به والدین در مدیریت این اختلال کمک کند و کودکان اوتیسم را در مسیر رشد و پیشرفت واقعی یاری رساند. اگر شما هم به دنبال درمان هاب مؤثر و علمی برای فرزند خود هستید، همین حالا با ما تماس بگیرید و مشاوره تخصصی دریافت کنید.
منابع
مطالب مشابه
آلزایمر دوران کودکی ناشی از شرایط ژنتیکی است که به تدریج به مغز و سیستم عصبی آسیب میرسانند. علائم در کودکان چهار ساله و بالاتر قابل مشاهدهتر و آسانتر تشخیص داده میشوند. کودکی که به آلزایمر دوران کودکی مبتلا است، علائمی را نشان میدهد که معمولاً بر حافظه، هماهنگی و مهارتهای ارتباطی او تأثیر میگذارند.
اگر فرزند شما به اماس مبتلا باشد، سیستم ایمنی بدن او به اشتباه به سلولهای میلین حمله میکند. این سلولها، پوششهای محافظی هستند که اعصاب مغز و نخاع را احاطه کردهاند. آسیب غلاف میلین، سیگنالهای عصبی از مغز کودک شما به بقیه بدن را مختل میکند. این آسیب میتواند منجر به علائمی مانند ضعف عضلانی، خستگی، مشکلات حافظه، مشکلات تعادل و هماهنگی و نیز تغییرات بینایی شود.
زوال عقل اغلب افراد مسن را تحت تأثیر قرار میدهد، اما در موارد نادر، کودکان ممکن است با اختلالات پسرونده مغزی متولد شوند. درنتیجه علائم زوال عقل مانند از دست دادن حافظه، تکلم یا توانایی حرکت مشاهده میشوند.
وقتی صحبت از بیماری پارکینسون میشود بیشتر افراد، بزرگسالان یا افراد مسن را به یاد میآورند و تصور میکنند این بیماری فقط در سنین بالا مشاهده میشود. اما در موارد بسیار نادر، علائم پارکینسون در کودکان شش ساله نیز ظاهر میشوند.
پس از درمان تومور مغزی، کودک ممکن است در انجام کارهای روزانه مانند دوش گرفتن، لباس پوشیدن و غذا خوردن مشکل داشته باشد. کاردرمانیبه بازیابی این مهارتها و استقلال کمک می کند.
دیستروفی عضلانی (MD) اختلالی ژنتیکی است که بر توانایی عضلات برای ترمیم خود تأثیر میگذارد. بسته به نوع دیستروفی عضلانی، تأثیر این بیماری بر زندگی روزمره میتواند متفاوت باشد. خبر خوب این است که فیزیوتراپی و کاردرمانی گزینههای عالی برای بهبود قدرت و کاهش علائم کودک هستند.
بیش حسی دهانی بر تمایل کودک به پذیرش غذاهای مختلف تأثیر میگذارد. کودکانی که این حساسیت را تجربه میکنند ممکن است بافتهای خاصی مانند غذاهای تُرد، لهشده یا لزج را رد کنند که درنهایت بر دریافت تغذیهای آنها تأثیر میگذارد.
توانبخشی شناختی کودکان، رویکردی درمانی است که به بهبود توانایی کودک در تفکر و پردازش اطلاعات پس از آسیب به مغز یا بیماری که بر عملکرد مغز تأثیر گذاشته است، کمک میکند. هدف آن آموزش مجدد عملکردهای شناختیای است که دچار اختلال شدهاند و کمک به کودکان برای بازگشت به فعالیتهای روزانه خود میباشد.
اسکیزوفرنی در دوران کودکی، اختلالی نادر اما عصبی-رشدی است که میتواند تأثیر مخربی بر توانایی کودک در عملکرد روزانه، تحصیلی و اجتماعی داشته باشد. در این راستا، کاردرمانی نقش محوری ایفا میکند و هدف آن فراتر از مدیریت علائم، بهبود استقلال و کیفیت زندگی کودک است.
افسردگی در کودکان ممکن است با آنچه در بزرگسالان دیده میشود، متفاوت به نظر برسد. و ممکن است برای هر کودک به شکلی متفاوت باشد. کاردرمانگران میتوانند به افزایش عزت نفس، توسعه مهارتهای مقابلهای، و پرورش انعطافپذیری کودکان کمک کنند. آنها همچنین میتوانند محیطی امن و حمایتی برای کودکان فراهم کرده تا احساسات خود را بیان کنند و سختیها را پشت سر بگذارند.